Misschien is het een moment waarop iemand zichtbaar wordt in relatie tot zijn eigen verhaal.

Zelfportret

Dit is geen afbeelding van wie ik ben.

Het is een ontmoeting met wat zichtbaar wordt.

Een mens bestaat niet uit één gezicht.

Niet uit één verhaal.

Niet uit één moment.

Wij bestaan uit ervaringen, herinneringen, vragen, overtuigingen, ontmoetingen en veranderingen.

Sommige lijnen worden bewust getrokken.

Andere ontstaan onderweg.

Wat zichtbaar is, rust op wat verborgen bleef.

Wat begrepen wordt, rust op wat ooit verwarring was.

Wat vandaag werkelijkheid lijkt, was ooit slechts een vermoeden.

Ik zie een gezicht.

Maar ik zie ook een landschap.

Een verzameling sporen van alles wat heeft geleefd, bewogen, gezocht en betekenis heeft gekregen.

Misschien is een zelfportret daarom nooit een afbeelding van een persoon.

Misschien is het een moment waarop iemand zichtbaar wordt in relatie tot zijn eigen verhaal.

Niet af.

Niet voltooid.

Maar aanwezig.

Hier.

Tussen fictie en werkelijkheid.

Cornelis van Klaveren

Next
Next

Mensenrechten: waarom ze ertoe doen — en waarom er ook goed nieuws is